Een wereld van verschil

Na een slecht georganiseerde groepsreis die we einde 2005 in Ethiopië maakten, hadden we het even gehad met de dubieuze programma’s die Reisbureaus je soms voorschotelen. Altijd goed voor een mooi verhaal hoor, al die eindeloos durende ritten in aftandse busjes over onbegaanbare wegen met overnachtingen in krakkemikkige hotelletjes maar genoeg is op een gegeven moment genoeg. Volgend jaar gaan we gewoon een keertje op eigen gelegenheid naar een land dat in ieder geval over een redelijke infrastructuur beschikt spraken we na deze reis  af.
Lees verder »

 Zondag 10 december vliegen we naar Vietnam. Eerst met Lufthansa naar Frankfurt en daarna met Vietnam Airlines naar Hanoi waar we half acht plaatselijke tijd arriveren.
Vertrekken op zondagochtend. Dat is eigenlijk best lekker, het is niet zo druk op de weg en al helemaal niet als je om kwart voor zeven denkt te vertrekken naar Schiphol. Maar de eerste verrassing van deze reis staat buiten te wachten, een auto met bevroren ramen. Met zo’n dikke taaie laag die na krabben gelijk weer terugkomt. Verdorie, jongens, moet dat? Ik heb nog geen graadje vorst gezien deze winter maar wij willen nog niet vertrekken naar streken waar het echt warm kan zijn of moeder natuur laat gelijk haar tanden zien.
Lees verder »

Maandag 11 december. Oppassen voor bromfietsers die het op je tas hebben voorzien hadden we als waarschuwing van het reisbureau mee gekregen. En op de stoep blijven, dan liep je het minste gevaar. Een goed advies, niks mis mee, alleen doe je daar niet veel mee in Hanoi en al die andere steden. Hanoi telt zo’n 3 of 4 miljoen inwoners en de helft daarvan heeft een bromfiets of scooter, die als ze niet rijden geparkeerd staan op de stoep. Maar gelukkig loopt het allemaal niet zo’n vaart en heeft niemand het op ons voorzien.
Lees verder »

Maandag 11 december-vervolg. Je wilt met een fietstaxi op stap. Voor je hotel staan ten minste tien berijders van een dergelijk voertuig te wachten op een liefhebber voor een ritje. En je vraagt of ze bijvoorbeeld de weg weten naar the Bakery. Yes, roept de groep dan in koor. Yes, I will bring you.
Op goed geluk kies je er eentje uit en start de onderhandelingen over de prijs voor een ritje. Hundredthousand krijg je te horen en omdat je hebt gelezen dat men altijd teveel vraagt trek je een zuinig mondje om aan te geven dat je je niet kunt vinden in dat bedrag. How much, how much, dringt de aspirant vervoerder vervolgens bij je aan. Wat wilt u dan betalen? Je doet of je nadenkt en zegt vervolgens met het gezicht van een rasonderhandelaar – die je overigens niet bent – dat twentythousand je een heel redelijk bedrag lijkt voor het ritje. Kreunend proeft je tegenstander het aanbod. Twentythousand voor dat hele stuk naar the Bakery. Maar goed, hij wil je tegemoetkomen en verlaagt z’n aanbod naar eightythousand. Na nog wat heen en weer praten en je dreigement om dan maar te gaan lopen word je het uiteindelijk eens over fiftythousand en met een zucht neem je plaats in de overtuiging dat alles geregeld is en je kunt vertrekken.
Lees verder »

Dinsdag 12 december. Een hele dag om bezienswaardigheden in Hanoi te bekijken. Met de fietstaxi, lopend, zittend, in het licht en ’s avonds in het donker. Een hele dag met verkeerslawaai, behalve in het park van oom Ho. Daar heerst rust hoewel, wie hollen daar zo lachend de trappen van het mausoleum af?
Lees verder »

Woensdag 13 december. Vroeg op vandaag want we gaan naar de kust. De baai bij de plaats Halong is onze bestemming. Niet zo maar een stuk zee maar iets bijzonders. Voor de kust liggen daar namelijk honderden grote en kleine rotsachtige eilandjes. En daar gaan wij tussendoor varen, met een omgebouwde jonk, waarin we ook een nacht slapen. Reken niet op mooi weer staat in de reisgidsen. ’s Winters is het bijna altijd mistig met fijne motregen.
Lees verder »

 Donderdag 14 december. Nog een ochtend varen en dan gaan we weer terug naar Hanoi. Daar is het gedaan met de rust en worden we meedogenloos ondergedompeld in de drukte van de grote stad. Want in Vietnam gaat dat altijd door. Day after day.
Lees verder »

Donderdag, 14 december-vervolg. Hoe we koffie drinken op een terrasje en genieten van een bijzondere variant van het nachtleven in Hanoi.
Lees verder »

Vrijdag, 15 december. Lekker slenteren door de stad, bezoek aan de Literatuurtempel. En we bereiden ons voor op de reis naar Sapa
Lees verder »

Zaterdag, 16 december. In negen uur met de nachttrein van Hanoi naar Lao Cai, vervolgens een paar uur met een busje naar Can Cau om de markt te bezoeken en alsof dat nog niet voldoende is een rit van een paar uur naar Sapa. Is dat een bijzondere vorm van ontspannen reizen? Eh, nee, hoewel, het lijkt allemaal erger dan het is.
Lees verder »