Want een reis is meer dan alleen maar even heen en weer vliegen

Hoe het allemaal gekomen is en we op 2 oktober vertrekken naar Zuid-China. Met Cathay Pacific naar Hong Kong en daar vandaan met China Southern Airlines naar Xiamin. Bijna dertien uur vliegen en ook nog een uur of vier wachten.

We arriveren in Xiamen en bezoeken ’s middags het klooster NanPu en de Boeddhistische tempel. ’s Avonds een ritje langs het strand van de stad en een seafood diner.

We verlaten Xiamen en gaan op weg naar Yongding. Voor we de bergen ingaan, rijden we nog een uurtje door het fruitdistrict van de provincie waarin we ons bevinden. Tegen de middag zien we de eerste ronde huizen en na het eten ’s middags maken we een rondrit in de omgeving. Tegen zeven ’s avonds arriveren we in het pikkedonker op onze plaats van bestemming. Een groot oud gebouw waarvan een deel is ingericht als “hotel”.

We brengen de nacht door in Yongding waar we na een dag sightseeing in het donker arriveren.

Het is mooi weer, we ontbijten buiten en genieten de rest van de dag van de omgeving

Een onverwachte ontmoeting

We moeten weer verder. Tot ziens ronde huizen, wij gaan naar Rujin. Onderweg maken we een paar stops, om sanitaire redenen en om te eten. En we bezoeken de lokale markt in Baiyuan. Rujin is een vrij grote plaats en ziet er vooral stoffig uit.

Met onze nieuwe gids Susan gaan we op weg naar Jinggangshan. Door wegopbrekingen duurt het allemaal wat langer dan gepland en we bereiken de plaats pas aan het einde van de middag. Maar we hebben nog net voldoende tijd voor een bezoek aan het nationale Museum dat aan Mao en de Grote Mars gewijd is.

Een prachtige dag waarop we een bezoek brengen aan het nationale park Jinggangshan. Mooie uitzichten afgewisseld met watervallen en een ritje met de kabelbaan. Na de lunch bezoeken we een ander deel van het park en we sluiten de lange wandeling af met een boottocht over een meer. Met een bezoek aan een bamboetuin komt er een einde aan een dag die ik door het aantal traptreden niet licht zal vergeten.

Vandaag gaan we weer een lange rit maken met de bus. Zes uur rijden volgens het schema met Changsa als bestemming. Maar voor we de blik op oneindig zetten bezoeken we een legerpost en een uitkijkplatform uit die roerige dertiger jaren van de vorige eeuw.

We gaan vandaag met de trein naar Zhangjiajie. Een bijzondere gebeurtenis. Waar reizen met de trein in Nederland steeds meer op een overlevingstocht begint te lijken doet China zijn best om het motto “veilig, vlug, voordelig” waar te maken.
Aangekomen wacht ons daarna een busritje en het is de bedoeling om de dag te besluiten met een bezoekje aan een grot. Dat doen we dus waarbij onmiddellijk vermeld moet worden dat de omschrijving ’bezoekje’ onrecht doet aan deze bezienswaardigheid. Met onwaarschijnlijk veel trappen doet de Gele Draak Grot z’n best om opgenomen te worden in het rijtje van grootste en mooiste op de wereld.

De tiende dag alweer. We gaan weer wandelen, deze keer in het Zhangjiajie nationale park. Een prachtig gebied dat bekend is om het fantastische natuurschoon met rotsformaties, diepe ravijnen, bossen en riviertjes.

Wie Zhangjiajie bezoekt moet beslist ook tijd vrij maken voor Fenghuang. Met huizen die herinneren aan de glorietijd van de MingDynastie en andere monumenten een must. Wij rijden er met de bus naar toe maar verzuimen niet om onderweg een lokale markt te bezoeken. ’s Middags is het genieten van de oude stadskern. Alle Menschen werden Brüder en om dat te vieren maken we een boottochtje op de rivier die de stad doorsnijdt.

Nog een ochtend om Fenghuang te verkennen, daarna wacht de bus voor de rit terug naar Zhangjiajie. Maar China zou China niet zijn als het niet een verrassing in petto had.

Er helpt geen lieve moeder aan, we moeten er weer vroeg uit, hebben een busrit van zo’n uur of acht voor de boeg. Changsa is het doel, hoofdstad van de provincie Hunan, drieduizend jaar oud en de geboorteplaats van het Chinese communisme. Zoals te verwachten daardoor tevens de residentie geweest van de heer Mao.

Wordt het dus een dag die uitsluitend uit rijden bestaat? Dat wordt het dus niet. Als we ergens aan het eind van de middag in Changsa arriveren, moeten we nog even verder. We gaan dan nog een uurtje vliegen. Maar dan zijn we ook in Guiyang, hoofdstad van de provincie Guizhou. Het gebied van de Miao. Miauw, zegt onze nieuwe Chinese begeleidster en ik kan me natuurlijk vergissen maar volgens mij spint ze erbij als een poes.

We maken er een rustig dagje van. Uitslapen, op ons gemak ontbijten, daarna een stukje rijden. Niet zo lang. How many hours to go to Kaili, Anna? Ah, very good road, only three hours to go. En we arriveren inderdaad na een rit van drie in Kaili. ‘s Middags staat een bezoek aan het eerste Miaodorp op de rol. Het is wel even wennen.

Ik heb er weer goede zin in vandaag. We gaan een paar dorpen bezoeken, wandelingetje maken, lekker hotpot eten, een museum met bijzonderheden over de streek bezoeken, wandelen in Kaili, ja, wat eigenlijk niet. Alle aspecten van China samengevat in een dag.

Natuurlijk is het ook wel eens regenachtig in China. We gaan vandaag naar Rongjiang maar bezoeken onderweg nog wel een paar leuke dorpjes en een zondagmarkt. En de regen? Die is goed tegen het stof, toch? De lunch wordt een van de hoogtepunten van de dag.

We zijn nog steeds op weg naar Rongjiang. Na de lunch wordt de weg steeds slechter en we arriveren pas om zes uur bij ons hotel. Net als bij de lunchvoorstelling laten we ons ook ’s avonds bij het bezoek van drie meisjesstudenten niet onbetuigd. Zei je muggen? Daar weet Gerard wel raad op.

Waarin we na een bloedstollende wedstrijd Rongjiang verlaten. Onderweg bezoeken we een dorp aan de rivier, dat wil zeggen, aan de overkant van de rivier. Even denk ik eraan om me daar terug te trekken maar de bus moet verder. Er wordt op me gewacht.

Zo vaar je naar een dorp aan de overkant van de rivier, zo rijd je weer door het China van de minderheden. En dat immense land is van plan om vandaag z’n beste beentje voor te zetten. Wat zou je bijvoorbeeld zeggen van een dans in een Bashadorp waarbij aan het eind iemand bijna van z’n hoofd wordt ontdaan? Nou ja, een deel van z’n hoofd. Dan ben je aan het eind van de dag wel toe aan wat rust in Lulu’s place.

We maken vroeg in de ochtend een wandeling door Zhaoxing, een Dongdorp. Daar gebeurt van alles en fotograferend, filmend en schrijvend proberen we een impressie te geven van het dagelijkse leven in een Chinees dorp.

Sanjiang is de bestemming van vandaag. Onderweg zien we nog een aantal leuke dingen maar het mooie weer heeft ook zo z’n bezwaren. Bijvoorbeeld stof.

We gaan naar Longyi, een soort sprookjesgebied in de bergen.
Het wordt een dag vol verrassingen, ook een onplezierige.

Vroeg op en wandelen door de rijstvelden. Wat wil een mens eigenlijk nog meer

Wat een dag. We arriveren in Guilin en brengen de middag door met parels en een heerlijke massage van onze voeten en nek. Maar hoe moet het met de Yin en Yang?

We brengen een bezoek aan het stadsziekenhuis in Guilin en wandelen daarna over de eindeloos lijkende markt in het centrum van de stad. Als we langs de Lirivier wandelen, wacht ons nog een muzikaal toetje.

We maken een wandeling door de Franse wijk en ontdekken daarna een terras met echte cappuccino. Na de lunch shoppen en dan blijkt datzelfde terras ook nog heerlijke koele witte wijn te schenken. In die stemming moet je gewoon een uurtje gaan varen op de Li-rivier en dat doen we dus.

Tijdens ons verblijf in Guilin kreeg ik toevallig een exemplaar van de China Daily in handen en m’n oog werd getroffen door een artikel over de vergrijzing in China. We hadden net een ochtendwandeling achter de rug waarbij we hadden gezien hoe oud China zich vermaakte met Tai Chi oefeningen. Zou de vaderlandse geraniumcultuur hier niet bestaan had ik me afgevraagd? Ik neem jullie mee aan de hand van een artikel dat geschreven is door de Australische omroepmedewerker Edwin Maher.

Tijdens het afscheidsdiner kwamen ieders ervaringen aan bod en de dames in het gezelschap deden dat op een wel heel bijzondere wijze. Maar dat was allemaal gisteravond. Voorlopig zitten we nu weer op ons stamterras. Om ons voor te bereiden op de vlucht van vanmiddag. Eerst naar Hongkong en daar vandaan naar huis.