5. Hanoi

Hanoi, hoe zal ik dat nou beschrijven voor iemand die er nog nooit is geweest. Dat het er stoffig is, oud, dat sommige huizen er vervallen uitzien althans op z’n minst slecht onderhouden? Helemaal waar. Dat het er druk is en lawaaiig en dat het verkeer in de historische binnenstad nog net niet vastloopt maar dat het tijdstip dat het zal gebeuren steeds dichterbij komt? Geen woord aan overdreven, ook niet aan de constatering dat ze met de luchtvervuiling als gevolg van de honderdduizenden brommers en scooters Beijing naar de kroon steken.
Hanoi met z’n smalle huizen die zo ver naar achter doorlopen dat de einden van de smalle steegjes ertussen oplossen in het duister. Waar je maar niet moet denken aan de gevolgen als er brand uitbreekt. (meer…)

6. Good for you, good for me

“Good for you, good for me,” hebben we in Hanoi al een paar keer gehoord bij het onderhandelen over een prijs en ja hoor, de woordvoerder van de vier mannen met een bromtaxi probeert ons ook met dit argument te overtuigen. Het gaat in dit geval om een rit naar het Brothers café waar we iets willen eten. (meer…)

7. Intermezzo

Mag je liefhebbers van een reisverslag met een aflevering over voetbal lastig vallen? Ik zie de gezichten van een aantal lezers al betrekken bij deze vraag. Gevolgd door opmerkingen of er nog niet genoeg voetbal is op de buis. Of ik in Vietnam wellicht last had van afkickproblemen omdat ik de koning aller spelen een paar weken moest missen.
Laat ik dan een andere vraag stellen. Welk Nederlands product is over de hele wereld bekend? (meer…)

8. Lekkere luchtjes

Zo’n dikke honderdvijftig jaar geleden maakte de gemeente reiniging in Amsterdam wekelijks een rondje langs de woonhuizen om toilettonnetjes te legen. Er is weinig fantasie voor nodig om je een idee te vormen hoe dat gebeurde. De wagen waarin de inhoud van die tonnetjes werd gedeponeerd had daarom in de volksmond de toepasselijke naam van de Boldootkar.
Bovenstaand stukje folklore speelde in de tijd waarin de riolering van de huizen langs de Amsterdamse grachten rechtstreeks aangesloten was op diezelfde grachten. En ook daarvan waren de gevolgen merkbaar. Vooral zomers konden the famous canals geweldig stinken en de naam boldootgrachten zou een aardige aanvulling zijn geweest op de lijst van typisch Amsterdamse bijnamen. (meer…)

9. Hoor de stilte

Heb ik jullie wel eens verteld dat er maar weinig nodig is om mij zeeziek te maken? Dat ik tijdens een ritje met de auto of tram soms last krijg van wagenziekte? Vooruit, nog een keertje dan. Een beetje zelfbeklag mag op z’n tijd.
Reisziekte dus. Een afwijking waar je maar weinig tegen kunt doen. In ieder geval nooit tegen de richting in rijden, zorgen voor voldoende frisse lucht, niet eten voor een rit, een watje in je linkeroor als je rechts bent of in je rechteroor, als je links bent. Speciale polsbandjes dragen die op een bepaalde plaats in je pols drukken. Daar kwam de ANWB een paar jaar geleden mee. Het enige wat mij echter goed helpt zijn tabletjes van Primatour. Ik gebruik ze al jaren tijdens onze reizen en ik kan jullie verzekeren dat die een hoop ellende voorkomen. Jammer dat ook bij dat middel het gezegde opgaat dat ieder voordeel wordt vergezeld door een nadeel. Je wordt er namelijk slaperig van. En als je ze een paar weken hebt gebruikt moet je afkicken, dat wil zeggen, als je abrupt met het gebruik stopt word je vervolgens bij elke beweging draaierig wat ook niet echt plezierig is. (meer…)

10. Hanoi goodbye

Afscheid van Hanoi. Het is zondagavond en we wandelen nog een keer door het centrum waar brommers, scooters en taxi’s zich in een eindeloze stroom door de nauwe straatjes persen. De trottoirs zijn nu bijna volledig in gebruik als parkeerplaats, tientallen eetstalletjes zijn in vol bedrijf, oude vrouwtjes roeren in de pruttelende inhoud van grote pannen die op wankele branders met gloeiende brokken cokes staan, hongerig Hanoi heeft een plaatsje gezocht op lage plastic krukjes en eet. Grote kommen soep of een bord rijst met vlees en groente. Het ziet er bijna net zo uit als wat wij in een restaurant hebben gegeten, alleen een stuk goedkoper denk ik. (meer…)

11. De wasvrouw lacht altijd

Huilt Hanoi omdat we vertrekken? Het lijkt er wel op. Als we om acht uur ’s ochtends naar het vliegveld rijden vallen onderweg de eerste regenspetters en de loodgrijze hemel boven ons voorspelt nog veel meer hemelse tranen.
We gaan naar Hoi An, vliegen, want ruim 600km met de auto betekent een dag rijden in dit land. En waarom zou je het jezelf moeilijk maken als je in een klein uurtje op je plaats van bestemming kunt zijn. (meer…)

12. Et maintenant

Dinsdag 23 december in Vietnam. Terwijl in Nederland iedereen druk in de weer is met voorbereidingen voor kerstmis is het in Hoi An een dag die zich niet echt onderscheidt van andere dagen in deze plaats.Ik heb me op het ruime balkon voor onze kamer geïnstalleerd. Niets zo aangenaam als daar aan het einde van de middag een uurtje doorbrengen, zeg ik maar. Even geen gedraaf, geen verhalen, geen dingen die ik niet mag missen. Alleen maar met de muziek van m’n Ipod een beetje voor mezelf weg filosoferen. Over Vietnam bijvoorbeeld. Hoe het er uitgezien zou hebben als de Fransen in 1954 in Dien Bien Phu gewonnen hadden. (meer…)

13. Speld in de hooiberg

Of we zin hadden om ’s avonds mee te doen aan de TamTam cookingclass vroeg mevrouw Phi gisteren na afloop van ons schoolbezoek. We hadden er wel oren naar en spraken af voor de avondcursus. Het werd onder haar leiding een leuke avond waarin we crispy fried shrimps, vegetable springrolls, fishsoup, grilled fish in bananaleaves en grilled meat in banana leaves klaarmaakten. Dat klinkt niet alleen lekker maar smaakte ook heerlijk met een glaasje wijn er bij. Tijdens onze vorige reis hadden we ook een kookles gevolgd, alleen was de groep toen veel groter. Nu waren we met zes ‘leerlingen’ en had ik het gevoel dat ik onder leiding van Jamie Oliver bezig was om m’n koksdiploma te behalen. Maar erg leuk en aan te bevelen voor iedereen die van plan is naar Vietnam te gaan. (meer…)

14. Honeymoon island

Is dat nou echt wel iets voor ons had ik aan Laurens gevraagd toen hij bij de voorbereiding van deze reis had voorgesteld om tussen Hoi An en het in het binnenland gelegen Pleiku een paar dagen door te brengen op een vakantie-eiland. Dat moeten jullie beslist doen was zijn antwoord geweest. Ten eerste is het bijna onmogelijk om in een dag van Hoi An naar Pleiku te rijden als je onderweg ook nog wilt stoppen om My Son en My Lai te bezoeken. Ten tweede zijn de accommodaties tussen deze twee plaatsen niet om over naar huis te schrijven en ten derde is dat Tam Hai Island zo mooi. Dat moet je absoluut gezien hebben. Zijn jullie niet veertig of vijftig jaar getrouwd in die periode? Dat waren we dus niet maar we lieten ons overtuigen dat we dit Honeymoon island niet mochten missen. (meer…)