25. Wonderlijk

Daar zitten we dan, drie uur ’s middags, op een terras dat wel iets weg heeft van Americain, aan een plein dat ongeveer twee keer zo groot is als het Leidseplein. Hoewel de zon zich het grootste deel van de dag verschuilt achter een wolkendek is het 25 graden, een beetje klammig weer. Verkeer raast voorbij, auto’s, bussen, bromscooters, veel brommers. Dit plein is één van de vele kloppende harten van de stad.
Om een of andere reden doet het me een beetje onwerkelijk aan dat we hier iets zitten te drinken. Misschien omdat het 4 januari is, in Nederland schijnt het te vriezen, maar in feite is het een normale gebeurtenis. We waren gewoon moe na een halve dag kijken, lopen en kopen, wilden even bijkomen en konden de uitnodiging om een half uurtje ontspannen op een terras in Saigon door te brengen met een lekker drankje niet weigeren. (meer…)

26. Delta discovery day 1 (HCMC – Mytho)

We naderen zo’n beetje het eind van onze reis door Vietnam en ik kan me nog herinneren hoe we met ons reisbureau Vietnam Journey bespraken hoe we met een hoogtepunt konden eindigen. Dan moeten jullie een paar dagen door de Mekong delta gaan fietsen had Laurens gezegd.
Ik wist dat ze meerdaagse fietstochten organiseerden maar zag me in eerste instantie nog niet door de bushbush rijden. Dat is helemaal geen probleem kregen we te horen, jullie krijgen daar goeie fietsen en worden van HCMC met de bus naar de plaats gebracht waar je met je tocht begint. De afstand? Tussen de 30 en 35 kilometer per dag. Een paar maanden geleden deed een gezinnetje ‘t met hun zoon van 12. Ze hebben genoten. (meer…)

27. Delta discoveryday 2 (Fietsen naar Ben Tre)

Maandag 5 januari. De wekker heeft me net wakker gemaakt en geeft aan dat het zes uur is. Zes uur? Is dat niet erg vroeg? En waarom word ik niet wakker gemaakt met een muziekje? Zo iets van:

Monday Monday so good to me

Monday morning it was all I hoped it would be.

Maar dan realiseer ik me dat we er vandaag vroeg uit moeten. Geen tijd om de Ipod te pakken. Het programma schrijft scheren voor. Daarna aankleden, wat eten en om acht uur op de fiets. Waarom zo vroeg? Omdat het dan nog betrekkelijk koel is.
Pff, wel heerlijk geslapen vannacht en in m’n dromen door oneindig grote groene velden gereden. (meer…)

28. Een dag van uitersten

Voor de eerste keer deze vakantie heb ik niet goed geslapen. Ik lag gisteravond eerst nog een uur lang te woelen, was klaarwakker en bracht de nacht daarna door met een aaneenschakeling van korte slaapjes. Om acht uur had ik er genoeg van en besloot om op te staan. Buiten was de herrie van het verkeer en muziek van de supermarkt al een paar uur aan de gang.Als we bezig zijn om ons aan te kleden klopt Ton aan de deur. Als we nog willen ontbijten, moeten we opschieten is zijn mededeling. De ontbijtzaal sluit om half negen.
Die is boven op het dak en verschaft een mooi uitzicht over de stad en z’n omgeving. Het ontbijt is wat minder. Hoewel er een kaart ligt met een lange lijst Vietnamese gerechten is er alleen maar oud brood met een in overvloedig vet soppend roerei en thee. Nou ja, dat overleven we ook wel. (meer…)

29. De laatste dagen. Van plus 35 naar min 5

Het is zo ver. We beginnen aan de laatste dag van ons verblijf in Vietnam. Drie weken reisden we rond door dit grote land en ze zijn omgevlogen. Maar de koek is op en als voorbereiding voor onze thuiskomst hebben we gisteravond via internet een mailtje aan de buren gestuurd met de vraag of ze de verwarming wat hoger willen zetten. Het vriest namelijk in Nederland.

Wij zijn van plan om vandaag wat te gaan shoppen in Saigon en een museum te bezoeken. Overigens lig ik op dit moment in bed te schrijven. Het is half acht in de ochtend en buiten is de sky blauw met hier en daar wat witte vegen. Op de achtergrond zorgt het verkeer al een paar uur voor gedempt achtergrondrumoer. Ik zet de TV aan voor de weersverwachting en zie dat het regent in het Noorden. Maar Saigon krijgt te maken met zon en wat wolkjes, temperatuur 32 graden, warm dus. Ik besluit om nog een kwartiertje te blijven liggen voor ik opsta. Vanavond laat vliegen we naar huis, in westelijke richting dus we krijgen er 6 uur nacht bij. (meer…)

Anders maar in veel opzichten ook hetzelfde

Drie hele plus twee halve dagen brachten we door in Kröv aan de Moezel en in vier afleveringen van ‘Paradijs aan de Moezel’ heb ik geprobeerd om iets van de aantrekkelijkheid van die streek te laten zien. Meer is ook niet mogelijk realiseer ik me. Daarvoor moet je er ten minste een jaar wonen.Wat op zich best aantrekkelijk lijkt als je prijzen ziet van de huizen in die buurt. Zoals een vrijstaand huis, geheel onderkelderd, met twee garages, op 900m2 grond, dat bij het plaatselijke makelaarskantoor te koop werd aangeboden voor 178.000 Euro. Dat is dan toch echt anders en niet hetzelfde als in Nederland waar je in het Westen dat bedrag met een factor 5 of meer moet vermenigvuldigen. Een aardig verschil kortom. En zo kan ik zonder moeite nog wel een rijtje zaken op noemen waarin Duitsland – de Duitsers – anders is dan Nederland maar die verschillen lijken me wel steeds kleiner te worden. Zou het een gevolg zijn van de Europese eenwording? En wie verandert er het meest?
(meer…)

EEN EITJE

Natuurlijk zijn we in Kröv naar het wijnfeest geweest. Net zoals veel andere kleine plaatsen – met 2500 inwoners mag je toch van klein spreken – beschikte het dorp over een fraai gebouw met een zaal waarin je met gemak de helft van de inwoners kon onderbrengen.
In plaats van wijnfeest zou je overigens beter van een oogstfeest kunnen spreken en ze noemden het hier inderdaad Weinlesefest.Al die wijndorpen organiseren dergelijke festiviteiten tijdens of vlak voor de druivenpluk. Het eigenlijke wijnmaken is dan net begonnen maar voor dat je daar het eerste glas van kunt drinken ben je een paar maanden verder. Of je moet Federweiszer of Neuwein lekker vinden. Dat is een “wijn” die wordt gemaakt als druivenmost nog niet volledig is uitgegist. De suikers die dan nog aanwezig zijn geven de drank een zoete smaak. Zit boordevol vitamine B wat ook niet weg is. In Frankrijk noemen ze het bourru. De naam wijn moet je met een korrel zout nemen. (meer…)

Over Mahn- en andere Mäler

Op z’n tijd ben ik best liefhebber van een stukje natuur. Ik heb genoten van leeuwen en olifanten in Kenia, prachtige natuurgebieden gezien op allerlei plaatsen maar voor een stadsmens zoals ik trekken ook altijd de stad en zijn bewoners. De reden is simpel, ik ben nieuwsgierig hoe men elders de openbare ruimte heeft ingevuld. Hoe de straten en pleinen zijn ingericht, de plaatsing van de beelden en fonteinen, of er gedenktekens zijn en de decoraties waarmee men de gevels heeft opgeleukt. In ons land geeft men wat dat betreft de voorkeur aan soberheid. Een gevolg van de invloed van het Calvinisme? Het zou me niet verwonderen. (meer…)

Lieblich

Er zijn mensen die Duitse wijn niet te drinken vinden. Zeggen dat die een zure of nog erger, wrange bijsmaak heeft. Hun ervaring is waarschijnlijk gestoeld op de goedkope flesjes witte die vele jaren geleden in de supermarkt voor een paar gulden te koop lagen. Het speelde in de tijd dat een aantal te bijdehante Oostenrijkse wijnboeren dacht een oplossing te hebben gevonden voor hun witte wijn die een soortgelijk imago met zich mee droeg. Zij mengden als zoetstof een hoeveelheid antivries (diethyleen glycol) door hun wijn die ze daarna als süsz en nicht trocken op de markt brachten.

Hoe haal je het in je hoofd denk ik bij dergelijke verhalen maar realiseer me gelijk dat het bedrog van alle tijden is. De mens is goed wordt me regelmatig voorgehouden maar er lopen er een aantal tussen, die daar hun eigen uitleg aan geven. En er daarom niet voor terugdeinzen om melamine door melkproducten te mengen. Of dubieuze hypotheken te verkopen aan goedgelovige burgers. Of ….. maar je kent de voorbeelden zelf wel. (meer…)

Mosecco

Vorig jaar brachten we een midweek door in de Pfalz en dat beviel zo goed dat we een paar maanden geleden besloten om in dezelfde periode, eind september, weer een bezoek aan Duitsland te brengen. De voorkeur ging ook deze keer naar een wijngebied uit, liefst niet te ver weg, en de keuze viel daarom op de Moezel.

Kamers reserveren gaat tegenwoordig heel gemakkelijk via internet, bovendien kan je dan al een kijkje nemen bij alle gelegenheden die accommodatie in welke vorm dan ook aanbieden. Geen hotel hadden we besloten maar het liefst op een wijnboerderij. Die beschikken meestal over een aantal gastenkamers met ontbijt en je krijgt tijdens zo’n kort verblijf gelijk een beetje een indruk hoe het er op zo’n bedrijf aan toe gaat. (meer…)