Weet je het nog/al ?

‘We hebben een leuk pakketje voor je’ hoorde ik een paar weken geleden van vrienden die het huis van een overleden familielid hadden opgeruimd. Ik ontving het gisteren en toen ik de lucht van oud papier opsnoof kon ik wel haast raden waar het om ging. Boeken of tijdschriften van lang geleden.
(meer…)

De concertpianist

“Spittend in het gemeentearchief kwam ik bijgaand politierapport tegen”, schreef Jos Wiersema van het Geheugen van Plan Zuid me een tijdje geleden. Hij voegde er aan toe dat ik er een bekende naam en een bekend adres in zou tegenkomen.
Het was inderdaad een verrassing. In het uit 1942 daterende rapport wordt de aanhouding beschreven van Joseph Cohen. Tevens worden het adres en het huisnummer genoemd waar ik vanaf 1943 woonde met de naam van de bewoners van de derde etage.
(meer…)

De negentiende dode

Wat ongetwijfeld al jaren bij een groep insiders bekend was werd in 2005 volledig onthuld. De wijze waarop de schepper van het gedicht “De achttien doden”, Jan Campert dus, aan z’n einde was gekomen.Gedood door medegevangenen omdat hij aan de kampleiding van het concentratiekamp Neuengamme namen van leden van de geheime kampraad van gevangenen had doorgebriefd. (meer…)

Radio-interview

vrijheid110Stilte

(7 augustus 2009)
In het kader van de Week van de Vrijheid, vroeg Manu afgelopen zondag in Lijn5 met Manu aan de 76-jarige Ruud Jansen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog onderdook samen met zijn vader, moeder, broers en zussen wat vrijheid voor hem precies inhoudt. Want wat is het dat we precies herdenken en vieren op 4 en 5 mei?

Beluister het interview

 

Lees hier Artikel op FunX

funx

Tijdgetuigen

Leest u veel? Een van de laatste nieuwigheden op leesgebied schijnt het digitale boek te zijn. Een roman die je koopt op een schijfje of een stickje en vervolgens via een handzaam afspeelapparaat consumeert. Van een schermpje. Ik onthoud me van een oordeel, ben te veel liefhebber van een mooi stuk drukwerk in een fraaie band om dit stukje technische ontwikkeling zo maar te omarmen. Maar als het kan helpen om iets te doen aan de toenemende ontlezing heeft het mijn zegen. Voorlopig gaat er bij mij echter niets boven een echt boek. Zo zag ik verleden week toevallig een dikke pil in de leesbibliotheek liggen. Over de oorlog 1914-1918 en in een opwelling nam ik het mee. Het was geen boek dat je in een ruk uitleest, maar alleen al de overvloed aan foto’s verschafte een maximum aan informatie over de aan waanzin grenzende wijze waarop de toenmalige machthebbers dachten hun onderlinge geschillen te kunnen beslechten. Dat men na afloop nauwelijks iets geleerd had van deze mensenslachting bleek twintig jaar later toen het allemaal nog eens over werd gedaan.
Toevallig ontving ik diezelfde dag een mailtje van Sabah, Eveline, Michelle, Danielle, Warda en Hagar, leerlingen van een vijfde Havoklas, die een profielwerkstuk wilden maken over de hongerwinter. Ze hadden een aantal adressen op internet gevonden, van mensen die iets over die tijd gepubliceerd hadden. In mijn geval via de website van Zuidelijke Wandelweg en ze vroegen of ik hun vragen die in de vorm van een schriftelijk interview waren gegoten, wilde beantwoorden. Het aardige was dat ze hun verzoek aan “beste tijdgetuigen” hadden gericht. Wie zouden het immers beter kunnen weten dan de mensen die de Hongerwinter zelf hebben meegemaakt? (meer…)

What’s in a name

Bijna iedereen kent het verhaal van Romeo en Julia. Het speelt zich af in Verona waar twee adellijke families, de Capulets en de Montagues, elkaar regelmatig in de haren vliegen. Vraag niet hoe het kan maar Romeo, hij is een Montague, wordt tijdens een feestje tot over zijn oren verliefd op de schone Julia Capulet. Die is door vader Capulet echter beloofd aan graaf Paris en het huwelijk tussen die twee is aanstaande hoewel de dertienjarige Julia daar niets in ziet. (meer…)

The longest day, 65 jaar later

Zaterdag 6 juni is het 65 jaar geleden dat D-day plaatsvond. Voorjaar 1944 dus en de hoop op een snelle afloop van de oorlog nam even bezit van iedereen. Ik kan me nog goed herinneren dat de krant in die tijd vol stond met berichten en foto’s over de landing van de geallieerde troepen. Hoe ze een voor de Duitsers geflatteerde voorstelling van zaken gaven. Met de nadruk op het heldhaftige verzet van de Duitse Weermacht maar iedereen die een atlas bezat kon in de weken daarna zien hoe de Duitse troepen onder de geallieerde druk bezweken.
Het wordt allemaal weer een keertje herdacht, zaterdag en op de televisie zal ongetwijfeld de Langste Dag vertoond worden. Een Hollywoodimpressie uit de zestiger jaren waarin de invasie in 1944 wordt weergegeven. (meer…)

Omzien

En weer is het voorjaar. De tijd van feesten en herdenken en de weergoden zijn zo vriendelijk om deze keer mee te werken. Op Koninginnedag hebben wij heerlijk door de stad gewandeld en alles was als het ware met een oranje waas bedekt. Misschien maak ik er nog een fotoaflevering van voor C’est la vie. Maar in deze aflevering wil ik het over de bevrijding hebben, vijf mei dus.In het rijtje van feestdagen heeft de vijfde mei al jaren geleden het onderspit gedolven. Net zoals de eerste mei, de dag van de arbeid. Nu is de viering van laatstgenoemde dag in Nederland nooit goed van de grond gekomen in tegenstelling tot Engeland, Frankrijk, Duitsland en andere landen.Dat was met 5 mei, de dag dat er voor Nederland een einde aan de tweede wereldoorlog kwam, de eerste jaren na 1945 toch anders. Vijf mei was een nationale feestdag waarbij iedereen vrij had. En concurrentie met de viering van 30 april was er nog niet. De reden daarvan lag voor de hand. Koningin Wilhelmina was jarig op 31 augustus en Koninginnedag werd daardoor op die datum gevierd. (meer…)

Tulips from Amsterdam

En plotseling is daar dan toch de lente. Met een strakblauwe hemel, ochtendkoffie met krant buiten in een beschut hoekje van de tuin, het geruzie van de kauwen die een nest bouwen in de dakgoot bij de buren, de geluiden van de loodgieter die een paar huizen verder een plat dak vernieuwt. Spring is in the air.
Later, tegen het einde van de ochtend, besluiten we om lekker een stukje te gaan fietsen. Ik wil wel weer eens naar de Rivierenbuurt, wat fotootjes maken bij de RAI, kijken of het daar nog steeds zo’n chaos is door het werk aan de NoordZuidlijn.
Het is rustig in het landelijke stukje polder tussen Buitenveldert en Amstelveen. Bomen en struiken die beginnen uit te lopen, reigers die roerloos aan de kant van de sloot staan en hier en daar een meerkoet die overweegt om met een drijvend nest te beginnen. Beetje vroeg nog meid, probeer ik haar via gedachtenoverdracht te beïnvloeden. Met een beetje goeie wil valt er volgende week nog een pak sneeuw. Aprilletje zoet heeft nog wel eens een witte hoed. Maar zoals Darwin ook al ontdekte blijkt de natuurlijke drang tot in stand houding van de soort sterker en slaat ze mijn waarschuwing in de wind. (meer…)

Over het verzet

‘Zwijgzaam en zonder protest’ noemt Max zijn bijdragen aan het grote artikel in ZWW, dat het verzet in de Rivierenbuurt beschrijft. Hij vertelt daarin hoe het overgrote deel van de Nederlandse bevolking zich afzijdig hield en dat slechts een fractie heeft deelgenomen aan welke vorm van verzet dan ook.
Ik was bijna 7 jaar toen de Duitsers ons land binnenvielen, had door de mobilisatie waarbij in m’n school tijdelijk soldaten werden ondergebracht en nog wat andere dingen al gemerkt dat er iets aan de hand was maar die onverwachte overval op de tiende mei kwam als een volkomen verrassing voor me. En voor de meeste Nederlanders denk ik. (meer…)