Romeinen 4 – 27.1 Clair obscure

Na de kennismaking van gisteren met Rome hebben we vandaag als eerste activiteit een stadsrondrit op ons programma staan. Met een open dubbeldekkerbus waarbij je alles zo mooi vanaf een hoog standpunt kunt overzien. Je moet er wel goed weer voor hebben dat wil zeggen op z’n minst droog met een temperatuurtje van minimaal een graad of negentien. Aan de laatste voorwaarde wordt onze tweede dag in Rome voldaan, aan de eerste niet helemaal dat wil zeggen, het is bewolkt en de hemel boven ons ziet er soms dreigend uit. Maar afgezien van een enkel buitje zal het wel droog blijven krijgen we bij het ontbijt van Julia te horen. Ik steek voor de zekerheid toch m’n opvouwbare paraplu maar bij me, een gewaarschuwd man telt voor twee zegt een goed Italiaans spreekwoord.

(meer…)

Romeinen 4 – 26.2 De Via Montebello

Ik vind het altijd weer een verbazingwekkende ervaring om ’s ochtends nog in Amsterdam te lopen en ’s avonds op een plaats duizend of meer kilometers van Nederland verwijderd. Neem onze reis naar Rome. Waar daar vroeger een dag of meer reizen voor nodig was vliegen we nu in een paar uur naar de hoofdstad van Italië.
Het is nu avond, we zijn op weg naar onze B&B, hebben gegeten in een buurtrestaurantje en vinden het voor een eerste dag, het is half elf, welletjes.

(meer…)

Romeinen 4 – 26.1 Partenza per Roma

Vliegen om half tien ’s ochtends wordt uiteindelijk een kwartiertje later maar ik ben allang blij dat we überhaupt vertrekken. Een week geleden zag het daar als gevolg van de vulkaanuitbarsting op IJsland nog niet echt naar uit omdat het vliegverkeer volledig plat lag. Maar de wind draaide op tijd en de vulkaan ging een paar dagen geleden over op lava. Of de IJslanders daar blij mee zijn weet ik niet. Ze moeten zich daar een beetje voelen als de arme burgers van Pompeii toen de Vesuvius het stadje in 79 na Chr. volledig met lava, as en puimsteen bedekte.
(meer…)

138 Scheisze mit Reise

“Dit team presteert helemaal niks,” schamperde ome Bram terwijl hij de inhoud van het glas dat voor hem stond, inspecteerde. “Lijkt nog het meest op het bier dat je ons tegenwoordig voor zet, Frits. Slap, smakeloos en futloos. De helft mist de conditie om twee keer per week een wedstrijd te spelen. Ze komen tekort op het punt van techniek, hebben geen inzet als ze de duels aan moeten, de passie ontbreekt, krijgen nog geen corner fatsoenlijk voor de goal en struikelen over de bal als ze een 1-2 proberen te maken. Schenk de jongens een echt drankje in, Frits. Ik heb er gewoon een slechte smaak van in m’n mond gekregen.”
(meer…)

15 Nov 2010
0 Reacties

103. Het geheim van Sourbrodt

 Omdat we dit jaar wat te vieren hadden brachten we de week van de herfstvakantie met kinderen en kleinkinderen door in België. Nauwkeuriger beschreven gold het bezoek het dorp Sourbrodt dat een kleine 30 kilometer oostelijk van Malmedy ligt, grenzend aan het natuurgebied Hautes Fagnes (de Hoge Vennen).
We hadden daar een groot huis gehuurd dat over een ruim bemeten binnenzwembad en een filmzaaltje beschikte en verder was voorzien van al die andere zaken die zo’n vakantieweekje veraangenamen. Mede daardoor werden het zeven heerlijke dagen die omvlogen met allerlei activiteiten waaronder natuurlijk ook bezoeken aan plaatsjes in de omgeving en wandelingen rondom het dorp waar we verbleven.
(meer…)

102. De Dubbele worststeeg

Bestaat er eigenlijk een boek met foto’s of tekeningen van alle huizen aan de grachtengordel? En dan niet alleen foto’s van de buitenkant maar ook van het interieur en de tuin?
De vraag kwam verleden week bij me op toen we langs een van de grachten wandelden. Ik realiseerde me gelijk dat het een gigantische klus zou zijn om zoiets te maken. Moet je bijvoorbeeld volstaan met één foto van de voorkant? Nee natuurlijk. Dikke kans dat er een boom staat die je het zicht op de fraaie gevel ontneemt. Dat betekent dus een tweede foto als de blaadjes gevallen zijn. En dan praat ik nog geeneens over foto’s van interessante details.
(meer…)

Vroeger of later

“Gemeente Amstelveen overweegt om nog maar eenmaal per twee weken huisvuil op te halen,” las ik in het plaatselijke dagblad en ik vroeg me af of dat betekende dat de vuilnisman op termijn helemaal zou verdwijnen. Net zoals de postbode, de stratenveger, de mensen van de plantsoenendienst, de melkboer, de bakker met bakkerskar, de schillenboer, de voddenman, de baanveger, de tramconducteur, de portier bij het kaartjesloket in de bioscoop, de verkeersagent, de telefooncel, de …

(meer…)

100. Vroeger of later

“Gemeente Amstelveen overweegt om nog maar eenmaal per twee weken huisvuil op te halen,” las ik in het plaatselijke dagblad en ik vroeg me af of dat betekende dat de vuilnisman op termijn helemaal zou verdwijnen. Net zoals de postbode, de stratenveger, de mensen van de plantsoenendienst, de melkboer, de bakker met bakkerskar, de schillenboer, de voddenman, de baanveger, de tramconducteur, de portier bij het kaartjesloket in de bioscoop, de verkeersagent, de telefooncel, de …
Eenmaal per twee weken het huisvuil ophalen. In m’n vroegste herinnering gebeurde dat wel twee maal per week en omdat ik laatst een stapel boekjes had gekregen over Amsterdam besloot ik om te kijken of daarin misschien iets gezegd werd over de manier waarop die stad in vroeger dagen zijn vuil te lijf ging. (meer…)

99. Van vlak naar ruimte. Of omgekeerd

Schilderen. Ik begon er een jaar of twintig geleden mee, samen met Lia. Omdat het ons wel leuk leek om te doen, om te kijken hoe ver we er mee zouden kunnen komen. Je weet maar nooit of er al jaren een verborgen talent in je sluimert.
De gebruikelijke start is dat je wat cursussen volgt aan de volksuniversiteit en/of wat workshops volgt bij een echte kunstenaar, dat wil zeggen, bij iemand die beroepsmatig het schilderen beoefent.
Dat deden wij dus ook. Het aardige is dat je daardoor in contact komt met andere liefhebbers en op een gegeven moment sloten we ons bij een clubje in Hilversum aan.
(meer…)

96 Even een vlekje wegwerken

Het was zondagavond weer een uitzending van Zomergasten die me tot het einde toe boeide. Jelle had Paul Verhoeven, de filmregisseur, op bezoek en naast films kwamen er zoveel onderwerpen aan de orde dat je wel een week had kunnen vullen.
De filmmaker, hij is van 1938, vertelde ondermeer dat hij ook wel kunstschilder had willen worden maar zich daar nu te oud voor voelde. ‘Te laat, dat kan niets meer worden’, was zijn commentaar op de uitnodiging van Jelle. Of ik het daar mee eens ben na het weekend schilderen dat we een paar weken geleden in Drenthe doorbrachten? Mmm, hangt toch sterk af van de hoeveelheid talent waarover je kunt beschikken. Maar ook zonder dat je nou direct een tweede van Gogh, Vermeer of Willink bent, is het gewoon leuk om te doen. Dat weekend leverde me in ieder geval weer inspiratie op om thuis een aantal opdrachten waaraan we toen gewerkt hebben, verder af te maken. Misschien laat ik ze nog wel een keer zien, als ik er zelf tevreden over ben tenminste.
(meer…)